ტკივილი

This tag is associated with 16 posts

დღე III (თვითმოტივაციის 12 დღე)


თითოეული ჩვენგანი (ნუ თითქმის თითოეული) ერთხელ მაინც ჩაფიქრებულა: რატომ არ ვმოქმედებთ ისე, როგორც ჩვენთვის სამაგალითო, მისაბაძი ადამიანები მოქმედებენ? რატომ არ ვმოქმედებთ ისე, როგორც თავად გვსურს და რად გამოგვდის ყველაფერი, რბილად რომ ვთქვათ, მეტისმეტად უბრალოდ, ბანალურად, არადამაჯერებლად? რატომ არ ვიქცევით თამამად, გაბედულად, მიზანმიმართულად, ჩვენი პირადი მოთხოვნილებების, საჭიროებებისა და სურვილების განსახორციელებლად? ყველა ამ კითხვაზე ერთი ძალიან მარტივი … Continue reading

“იმედი” სახელად “ოცნება”


ბოლო დროს მოქალაქეები შეძრწუნებულები კითხულობენ: რა სჭირს ჩვენს ქვეყანას, საზოგადოებას? რა არის შედეგი ამ საერთო დეგენერაციის, სიძულვილისა და ბოღმის უზარმაზარი ღრუბლის უსწრაფესიო ტემპით ზრდისა, რა იწვევს ამ ბოროტების „ქარბორბალას“ ძაბრში ახალ-ახალი ადამიანების ჩათრევას და ჩაყოლას? ნება! ნება, რომ ქვეყანაში გაცილებით უფრო მაღლა იდგეს: ბოზობა-ჩათლახობა, არაკაცობა, გადაგდება, ყველანაირი ნდობის დამსხვრევა, ხვალინდელი შიშის დასადგურება, ყოვლად დაუმსახურებელი დაწინაურებები, … Continue reading

ყველაფრიდან შოუს შექმნის დიდოსტატები


მაიმუნებს აქვთ პათოლოგიური მიდრეკილება და მოთხოვნილება ყველაფრიდან „შოუ“ შექმნან: სასიამოვნოდან, უსიამოვნოდან, მტკივნეულიდან და ტრაგიკულიდან. ეს სანაქებო დასავლეთსაც ახასიათებს და იდუმალ აღმოსავლეთსაც! ქართველებსაც, რა თქმა უნდა (აბა ისე როგორ?!)… თან ამას ის ემატება, რომ ჩვენი საზოგადოება (შემზარავი შინაგანი სიცარიელის გამო) განიცდის ინტენსიურ მოთხოვნილებას სახელდახელოდ შეთითხნილი “შოუს” შიგნით კიდევ ერთი ათი, ერთმანეთში ჩალაგებული შოუ დადგას!.. სანამ პირველი … Continue reading

პარანოიდალური ბოდვა


„…თუნდაც იმიტომ, რომ პარანოიკი ხარ, ნუ იფიქრებ, რომ არ გითვალთვალებენ!..“ პარანოია „ნირვანა“, „ტერიტორიის მონიშვნა ძაღლურად“ პარანოია გურამი, საშუალო ასაკის, მოხდენილი გარეგნობის და უზომოდ დარდიანი გამომეტყველების მამაკაცი, თავჩაქინდრული იჯდა ღვაწლმოსილი ფსიქიატრის, გელა ფარნაოზიშვილის, კაბინეტში და ყოვლად აღელვებული ჯერ თითებში კალმისტარს ატრიალებდა, მერე ერთლარიანი მონეტის წიბოს სკამის ფეხს უკაკუნებდა, მერე თავს უპაუზოდ აკანტურებდა, თითქოს შუბლით რაღაც წარმოსახვითი … Continue reading

რაინდობა თანამედროვედ


„თავდაპირველაღ ღმერთმა შექმნა ცა და მიწა. მიწა იყო უსახო და უდაბური, ბნელი იდო უფსკრულზე და სული ღვთისა იძვროდა წყლებს ზემოთ. თქვა ღმერთმა: იყოს ნათელი! და იქმნა ნათელი. და ნახა ღმერთმა, რომ ნათელი კარგი იყო, და გაჰყარა ღმერთმა ნათელი და ბნელი. ნათელს ღმერთმა უწოდა დღე და ბნელს უწოდა ღამე. იყო საღამო, იყო დილა – პირველი დღე…“ … Continue reading

რეალისტური პესიმიზმი


დილით საკმაოდ პესიმისტურ-რეალისტური იდეების ამოფრქვევის მოწმე გავხდი… ახლობელი ადამიანი აღმოთქვამდა და გამწარებული იმეორებდა… 1. ყველაზე საშიში „კარგი ადამიანები“ არიან. ისეთი საშიშები არიან – ყველაზე “დამპალ” და საზიზღარ სიზმარში არ დაგესიზმრება. 2. როცა გიყვარს წარამარა არ ყვირი – „მიყვარხარ“, „მიყვარხარ“! ამ დროს სულაც არაა საჭირო ზრუნვის დემონსტრაციული გამოხატვა-ჩვენება. როცა უყვართ ლაპარაკით არ აბეზრებენ თავს – არაა … Continue reading

ძნელია ქართველად ყოფნა


ნ*** ავტოსადგურის სადგომებზე ასტრონომიული სიზუსტით გვერდიგვერდ, მოზომილ სიახლოვეში, თითქოს სამხედრო პარადისათვის გამზადებულ, საქალაქთაშორისო, დიდი ტევადობის ავტობუსებს სტუდენტი-ყმაწვილი მიუახლოვდა. ავტობუსის მძღოლმა საკუთარი ხელით განათავსა სტუდენტის ჩანთები საბარგულში. ჭაბუკმა თანასოფლელი-მძღოლის სიახლოვეში ჩვეული მზრუნველობა იგრძნო და კაცის საქმიან და ხელგაშლილ ქმედებებს ზანტი უშფოთველობით მიადევნა თვალი. ორიოდე წუთში მძღოლის მითითებით სტუდენტი სალონში აბრძანდა და მშვიდად შეუდგა თავისთვის საუკეთესო ადგილის … Continue reading

დანაშაულის გრძნობა


“იმ ადამიანის მართვა, რომელიც ქრონიკულად დასნეულებულია უსაფუძვლო დანაშაუალის გრძნობით, ძალიან ადვილია. ადვილია მისი წამოგება ნებისმიერ მარტივ და უმნიშვნელო საკითხზეც კი. ასევე მეტისმეტად ადვილია მისი აზროვნებისა და ყოფაქცევის სასურველი მიმართულებით წარმართვა. შეიძლება ისიც ითქვას, რომ თვითონ სკოლებში გამეფებული პედაგოგიკა და ადამიანის მართვა ხშირად გულისხმობს არა მხოლოდ პასუხისმგებლობისა და ლოიალობის დამოკიდებულების გაღვივებას პიროვნებაში. ეს არის ადამიანის სურვილების, … Continue reading

მას ჰქვია “ნავიგატორი”


მას ნავიგატორი ჰქვია. მე კი მეეტლეს ვეძახი… ხანდახან უბრალოდ „შავ“ ადამიანსაც ვუწოდებ, დროდადრო კი – მჭედელს. ის ჩემს ხელებს მართავს… ყოველდღე ჩემთვის საპყრობილეს ჭედს და დღის ბოლო ამ სატუსაღოს გასაღებს… ზედ ქედმაღლურად მომაგდებს ხოლმე. და ყოველ ღამე მე და ნავიგატორი სიზმრების სამეფოში მივდივართ, სადაც ვხვდები თითოეულს, ვინც ყოფილა აქ ოდესმე… ან იქნება… ნავიგატორი მოწოდებულია მიცავდეს … Continue reading

როდესაც ამბობ, რომ მეტი აღარ შეგიძლია – ეს უბრალოდ სიტყვებია!


ერთი… ორი… სამი.. სტარტი! სტარტი! სტარტი! კიდევ ერთი ცხოვრებისეული რბოლის სასტარტო სიგნალი გაცემულია. ყველა შენი მეტოქე თავპირისმტვრევით ფინიშისაკენ გარბის, შენ კი არ მოძრაობ და თითქოს ადგილიდან გატოკებასაც არც აპირებ. „მოძრაობას ვერ იწყებ თუ რა გჭირს?“ – გაჰკივიან შენი გულშემატკივრები. – არ გინდა? – გეზარება – ჩვენ ხომ ყველა შენთვის მოვედით? – არ გყოფნის მონდომება – … Continue reading

კატეგორიები

კონსულტაციები/ქოუჩინგი

პუბლიკაციების არქივი

შეიყვანე შენი ელ-ფოსტის მისამართი, რათა მიიღო შეტყობინებები ბლოგზე არსებული სიახლეების შესახებ

Join 4,555 other followers

  • 143,695 ნახვა

ჩემს შესახებ (“ებაუთ მე”)

“Я знаю, я действую” (цикл аудиороликов “Дружим с жизнью”)

“Gogo Gogoni” (2016 წლის ზაფხულის ჰიტი)

“გილოცავ, გილოცავ”

“ტანგო პირველი სიყვარული”

ბლოგის შესახებ

საკონტაქტო ინფორმაცია

E-mail: sosomikeladze@gmail.com;
Skype: ronini2375